ترکیب آیه چهارم سوره بقره
« وَ الَّذینَ یُؤْمِنُونَ بِما أُنْزِلَ إِلَیْکَ وَ ما أُنْزِلَ مِنْ قَبْلِکَ وَ بِالْآخِرَةِ هُمْ یُوقِنُونَ (۴)»
« و آنان که ایمان آرند به آنچه خدای به تو و بر پیغمبران پیش از تو فرستاد و آنان خود به عالم آخرت یقین دارند».
وَ:
ترکیب: حرف عطف، مبنی بر فتح، محلی از اعراب ندارد.
الَّذین:
ترکیب: اسم موصول، مبنی بر فتح، محلاً مجرور، معطوف به الَّذین در آیه قبل
یومنون:
ترکیب: فعل مضارع مرفوع به ثبوت نون واو: ضمیر متصل، مبنی، محلاً مرفوع، فاعل
بِ:
ترکیب: حرف جر، مبنی بر کسر، محلی از اعراب ندارد.
ما:
ترکیب: اسم موصول، مبنی بر سکون، محلاً مجرور به حرف جر
بما: جار و مجرور، متعلّق به یومنون
اُنزِلَ:
ترکیب: فعل ماضی مجهول، مبنی بر فتح، هو مستتر در آن محلاً مرفوع نایب فاعل است.
الی:
ترکیب: حرف جر، مبنی بر سکون، محلی از اعراب ندارد.
کَ:
ترکیب: ضمیر متصل، مبنی برفتح، محلاً مجرور به حرف جرالی
اِلَیکَ: جار و مجرور، متعلّق به اُنزِلَ
وَ:
ترکیب: حرف عطف، مبنی بر فتح، محلی لز اعراب ندارد.
ما:
ترکیب: اسم موصول، مبنی بر سکون، محلاً مجرور، معطوف به ما در بما
اُنزِلَ:
ترکیب: فعل ماضی مجهول، مبنی بر فتح، هو مستتر در آن محلاً مرفوع نایب فاعل است.
مِن:
ترکیب: حرف جر، مبنی بر سکون، محلی از اعراب ندارد.
قَبل:
ترکیب: اسم مجرور به حرف جر(مِن)، علامت جر: کسره ظاهری
کَ:
ترکیب: ضمیر متصل، مبنی بر فتح، محلاً مجرور، مضافٌ الیه.
و:
ترکیب: حرف عطف، مبنی بر فتح، محلی از اعراب ندارد.
بِ:
ترکیب: حرف جر، مبنی بر کسر، محلی از اعراب ندارد.
الاخره:
ترکیب: اسم مجرور به حرف جر (باء)، علامت جر: کسره ظاهری
بالاخره: جار و مجرور، متعلق به یوقنون
هُم:
ترکیب: ضمیر منفصل، مبنی بر سکون، محلاً مرفوع، مبتدا
یوقنون:
ترکیب: فعل مضارع مرفوع به ثبوت نون، واو: ضمیر متصل، مبنی، محلاً مرفوع، فاعل این جمله فعلیه محلاً مرفوع، خبر برای مبتدا است.
جملات این آیه:
١- یُؤمنون: جمله صله و محلی از اعراب ندارد.
٢- اُنزِلُ: جمله صله و محلی از اعراب ندارد.
٣- اُنزِلَ: جمله صله و محلی از اعراب ندارد.
٤- یـُوقـِنـُونَ: جمله خبریه(خبر برای هـُم) و محلا مرفوع
۵- بما با متعلق یومنون محلا منصوب مفعول به باواسطه
